Digitaal afscheid

Online condoleren, een digitaal kaarsje ontsteken, het verspreiden van de rouwkaart via de mail: ook in uitvaartland is de digitalisering een feit. Het delen van verdriet vindt steeds vaker zijn weg via de vliegensvlugge social media. Nog voordat kleindochter gebeld is dat haar oma is overleden, is ze er al van op de hoogte gesteld door een post op Facebook van een nicht. Zo kan het gaan. Maar zo fijn is dat niet altijd. Natuurlijk moeten we meegaan met de tijd, maar ik denk dat in tijden van verlies rust en persoonlijk contact onontbeerlijk zijn. Een fysieke arm om je schouder doet nog altijd meer dan een huilende emoticon via WhatsApp.

Met mijn 35 jaar ben ik een relatief jonge uitvaartondernemer. De families die mij benaderen om een uitvaart te verzorgen doen dit vaak vanuit een bewuste keuze. Ik begeleid families vanuit wie ik ben, en soms speelt leeftijd daarbij een rol. Maar dat betekent niet dat ik als ‘kind van de tijd’ alle digitale snufjes omarm. Integendeel. Ik neem de tijd. Ik luister en schrijf de wensen op. Niet op een laptop maar gewoon in mijn map. Ik wil geen scherm tussen mijn gesprekspartners en mij, zeker niet omdat het mensen betreft die een groot verlies moeten dragen. Ik heb geen app waarmee je langs verschillende kisten kan scrollen. Ik sjouw liever een koffer mee met boekjes, flyers en échte rouwkaarten. Samen bladeren en struinen door alle mogelijkheden, dat werkt voor mij beter en rustiger. Er gebeurt immers al zoveel.

De tijd staat niet stil.  Maar na een overlijden voelt dat wel zo. In de stilte van het gemis is rust belangrijk. Oogcontact noodzakelijk. Een gesprek van mens tot mens een groot goed. Zolang wij mensen het verliezen aan de dood zullen we elkaar moeten dragen. En daar kan geen techniek tegenop.

Meer columns

• Zoete woorden
  “Dit is mijn man. Ik praat nog graag tegen hem.” Liefkozend legde ze de hand op de urn die op het dressoir naast haar stond. Mevrouw was vorige maand vijfentachtig… Lees meer: Zoete woorden
• Oma’s traditie
  De feestdagen staan weer voor de deur… bol van tradities, jaarlijks terugkerende rituelen. Nu de Sint weer is uitgezwaaid zal de kerstboom de gezelligheid overnemen. En dat brengt me terug… Lees meer: Oma’s traditie
• Met zonder elkaar
  Ze zaten niet alleen letterlijk maar ook figuurlijk tegenover elkaar. Broer en zus die elkaar in het normale leven bijna nooit meer zagen maar nu gedwongen waren om in gesprek… Lees meer: Met zonder elkaar
• 30 Gin tonic, 50 Aperol
  Niet bepaald een passende titel, voor een column van Aster, zou je wellicht denken. Niets is echter minder waar. De stralende zomer die is losgebarsten doet me terugdenken aan een… Lees meer: 30 Gin tonic, 50 Aperol