Ze krijgen vaak een plek in een In Memoriam. Geregeld vormen ze een onderdeel van een afscheidsrede. De vakantieherinneringen. In veel ceremonies komen ze voorbij: de vergeelde kiekjes van campingtaferelen. Stralende, gebruinde gezichten die vooral ontspannen staan. Vaak zijn het niet eens technisch goede foto’s; vóór het digitale tijdperk moest je natuurlijk maar bezien hoe het resultaat uitpakte. Maar daar gaat het niet om als die foto’s worden vertoond bij een afscheid. Het gaat erom dat er, in die paar weken per jaar, blijkbaar zulke mooie herinneringen zijn gemaakt, dat ze een plek verdienen in de herdenking van een heel leven. 

En nu de vakantieperiode weer voor de deur staat, moest ik terugdenken aan onze gezinsvakantie van vorig jaar. Het kwartje viel. Onze vakantie was niet groots en meeslepend maar evenzo ontspannen en gemoedelijk. De dagen vulden zich als vanzelf en we hadden echt de tijd om met elkaar te zijn.. onbetaalbare tijd.. en daarom een hele waardevolle herinnering. Elkaar echt even zien in de drukte van het leven, de tijd nemen en geven aan je liefsten: daarin worden de mooiste herinneringen gemaakt. Soms meer in sfeer dan concreet te duiden.. keer je soms terug van vakantie met een gevoel van weemoed juist omdat het zo fijn was…

En zo worden als het ware de levensthema’s gevormd, die een wezenlijke plek verdienen bij een laatste groet. Om daarna weer mee te nemen het verdere leven in.

Nu de zomer is begonnen wens ik je een heel fijne en ontspannen tijd, samen met de mensen die je liefhebt. Leg de waardevolle momenten vast. Natuurlijk kan dat op beeld. Maar beter nog: sla ze op in je hart. Hopelijk wordt het zo een mooie en onvergetelijke zomer. Geniet ervan!