Tijd en wonden

Tijd heelt alle wonden… zo zegt het spreekwoord. Dat is waar, als het gaat om een schram wanneer je kind is gevallen. Kusje erop, pleister en binnen een mum van tijd is de pijn vergeten en verdwenen.

Hoe anders is het met rouw. De pijn van het rouwen is rauw. Het overvalt je, overmant je en laat je niet los ten gevolge van de tijd. De tijd verstrijkt, maar het rouwen verstrijkt in al zijn grilligheid mee.

Bij het schrijven van een afscheidsplechtigheid vond ik het volgende gedicht van Kris Gelaude. Het raakte me:

tijd heelt geen wonden
tijd leert je leven met verdriet
en wachten
zeer geduldig
tot je weer schoonheid ziet
en tot de tederste herinneringen
zo diep vertakt zijn in je ziel
dat ze die zere plekken
kunnen overgroeien

Raak. Zo waar. De wonden blijven. Hopelijk worden ze op een dag overgroeid met zachte herinneringen. Zodat je de wonden voorzichtig aan kan raken, omdat ze onderdeel van je zijn. In de tijd ernaar toe wordt er weinig geheeld. Verzorgen, is het enige wat je kan doen. Wonden aandacht geven, de zorg die ze zo hard nodig hebben.

Op het aanrecht van mijn keuken staat een hortensia. Gekregen van een vriendin, in maart van dit jaar. Toen zij eind april plotseling overleed, ging de rauwe tijd van het rouwen in. Ik verzorgde mijn wonden, en de hortensia. Vanmorgen zag ik dat de hortensia weer opnieuw uitloopt. Het deed me zo goed. Aandacht en zorg, is het beste wat je kunt geven.

Meer columns

• Met zonder elkaar
  Ze zaten niet alleen letterlijk maar ook figuurlijk tegenover elkaar. Broer en zus die elkaar in het normale leven bijna nooit meer zagen maar nu gedwongen waren om in gesprek… Lees meer: Met zonder elkaar
• 30 Gin tonic, 50 Aperol
  Niet bepaald een passende titel, voor een column van Aster, zou je wellicht denken. Niets is echter minder waar. De stralende zomer die is losgebarsten doet me terugdenken aan een… Lees meer: 30 Gin tonic, 50 Aperol
• Geven en delen
  Ze was een gever. Haar leven lang stelde zij zich ten dienste van anderen. Als jong meisje had ze al een zorgende rol in haar ouderlijk gezin en na haar… Lees meer: Geven en delen
• Alaaf
  Wetende dat hij niet meer lang zou leven, wilde hij graag dat ik even langskwam om te praten over zijn uitvaart. Want, zo zei hij: ‘Het mag dan wel een… Lees meer: Alaaf