Geen poespas

‘Het mag een mooi maar eenvoudig afscheid worden. Geen fratsen. Mijn moeder hield niet van poespas.’ Vaak hoor ik deze uitdrukking tijdens een bespreking van een uitvaart. Geen poespas. Omdat het niet paste bij de bescheidenheid van de overledene. Omdat moeder bij leven graag netjes en verzorgd overkwam, maar wars was van overdaad. Omdat het simpelweg niets toevoegt aan een mooi afscheid.

Op de derde dinsdag van september schoof ik aan bij een familie waar moeder was overleden. Op de achtergrond stond de tv aan en werd af en toe een blik geworpen op de rijtoer van het Koninklijk echtpaar in de glazen koets. Bij het bespreken van de wensen wees de zoon naar het beeldscherm: ‘Geen koets voor moeders hoor, dat is niets voor haar..’ De uitvaart werd een liefdevol afscheid met mooie herinneringen, muziek waar moeder van hield en pianospel van de kleindochter.

Je zou het eenvoudig kunnen noemen, geen poespas, maar ‘eenvoud’ is gelukkig iets heel anders dan ‘kil’ of ‘onpersoonlijk’. Want uiteindelijk draait een afscheid niet om een luxe kist, bloemenzee of imposante rouwstoet. Al deze onderdelen geven slechts indirect vorm aan een afscheid dat écht past bij wie iemand was. Waar het om gaat is het afscheid toe te spitsen op wie de overledene in de kern was. In woorden, muziek, beeld of gebaren. Of juist in de stilte. Het gaat om het samen delen van een verbintenis met een uniek mens. Dan kan een afscheid eenvoudig zijn maar zó veelzeggend. Zó troostend. En dat is toch wat nabestaanden zoeken en waar het voor hén in de kern om gaat. Troost vinden. Kracht putten uit de gedeelde verbintenis, een verbintenis die ook na het sterven niet ophoudt. En dat is een weg om verder te gaan.

Wilt u eens doorpraten over uw laatste wensen? Hoe ziet u uw afscheid, of dat van uw naasten? We bespreken het graag in een vrijblijvend en kosteloos gesprek. Neem gerust contact met ons op.

Meer columns

• Met zonder elkaar
  Ze zaten niet alleen letterlijk maar ook figuurlijk tegenover elkaar. Broer en zus die elkaar in het normale leven bijna nooit meer zagen maar nu gedwongen waren om in gesprek… Lees meer: Met zonder elkaar
• 30 Gin tonic, 50 Aperol
  Niet bepaald een passende titel, voor een column van Aster, zou je wellicht denken. Niets is echter minder waar. De stralende zomer die is losgebarsten doet me terugdenken aan een… Lees meer: 30 Gin tonic, 50 Aperol
• Geven en delen
  Ze was een gever. Haar leven lang stelde zij zich ten dienste van anderen. Als jong meisje had ze al een zorgende rol in haar ouderlijk gezin en na haar… Lees meer: Geven en delen
• Alaaf
  Wetende dat hij niet meer lang zou leven, wilde hij graag dat ik even langskwam om te praten over zijn uitvaart. Want, zo zei hij: ‘Het mag dan wel een… Lees meer: Alaaf